هر پگاه نو با یک نگاه نو

هر «پگاهِ پاک» با «نگاهِ ادراک»!فرگرد 1800

☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸

«گُلِ آفتابگردان»،«سَمبُلِ آفتابِ گردون» است.

این گل،«نماد وفاداری» و «نمود سپاسگزاری» است.

او «آهسته به مرور می رویَد» و «پیوسته نور می جویَد».

او از «التهاب،خواب» ندارد و از دیدن «آفتاب،تاب» .

«روی به سوی طلوع» دارد و «بوی نکوی خضوع».

همشه «سایۀ سینۀ سپهر را می نگرد» و «آیۀ گنجینۀ مهر را می نگارد».

«دلگیر از ابر بهار» است و «ناگزیر از صبر پایدار».

این گُل به «چمن، رنگ» می بخشد و به «من،فرهنگ».

او «وفاق را می شناسد» و از «نفاق می هراسد».

«زمان،زمانۀ نقاب» است و «زمین،زمینۀ انقلاب»!

باید به «سپهرِ روزان نگریست» و بر«مهرِ فروزان گریست»!

بیاییم در هر «پگاهِ پاک» با «نگاهِ ادراک»،

«آفتاب زندگی را بنگریم» و «کتاب ارزندگی را بنگاریم».

شفیعی مطهر

☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸

سَمبُل: نماد،نشانه

گردون:چرخ،آسمان